۲۸ اوت ۲۰۲۶ – یک مطالعهی همگروهی بزرگ در سوئد که شامل بیش از ۲ میلیون زایمان بود، نشان داد که پنج عارضه عمدهی بارداری با افزایش خطر ابتلا به «بیماری شریان محیطی (PAD)» در مراحل بعدی زندگی، بهصورت مستقل ارتباط دارند. این ارتباطات در تحلیلهای انجامشده روی خواهران نیز پایدار باقی ماند که نشان میدهد عوامل ژنتیکی و خانوادگی مشترک، احتمالاً بهتنهایی قادر به توجیه این افزایش خطر نیستند. این یافتهها اهمیت ارزیابی مادامالعمر خطرهای قلبی-عروقی و پیگیریهای بالینی برای زنانی که دچار عوارض شدید بارداری شدهاند را تأیید میکند.
این مطالعه که در نشریه PLOS Medicine منتشر شده است، توسط دکتر کیسی کرامپ از دپارتمان پزشکی خانواده و جامعه و دپارتمان اپیدمیولوژی مرکز علوم بهداشت دانشگاه تگزاس در هیوستون، به همراه همکارانش رهبری شد. پژوهشگران اشاره کردند که اگرچه قبل از این از ارتباط عوارض نامطلوب بارداری با بیماریهای قلبی-عروقی مطلع بودیم، اما رابطهی آنها با بیماری شریان محیطی (PAD) همچنان نامشخص باقی مانده بود. هدف محققان ارزیابی خطر طولانیمدت PAD پس از عوارض عمدهی بارداری و تعیین این موضوع بود که آیا عوامل خانوادگی مشترک در این ارتباطات نقش دارند یا خیر.
این مطالعهی جمعیتی در سطح ملی، شامل ۲,۲۰۱,۴۴۶ زن بود که بین سالهای ۱۹۷۳ تا ۲۰۱۵ در سوئد زایمان تکقلو داشتند. شرکتکنندگان تا سال ۲۰۱۸ از طریق ثبت ملی سلامت مورد پیگیری قرار گرفتند و حدود ۵۴ میلیون «سال-نفر» پیگیری را تشکیل دادند. در طول این دوره، ۱۳,۲۱۱ زن (۰.۶ درصد) در میانگین سنی ۶۲ سال، با تشخیص بیماری شریان محیطی (PAD) شناسایی شدند.
پژوهشگران پنج عارضه عمده بارداری را ارزیابی کردند: زایمان زودرس، تولد نوزاد کوچکتر از سن بارداری (SGA)، پرهاکلامپسی (مسمومیت بارداری)، سایر اختلالات فشارخون در بارداری و دیابت بارداری. تحلیلها بر اساس سن مادر، تعداد زایمان ها، شاخص توده بدنی (BMI)، استعمال دخانیات، وضعیت اجتماعی-اقتصادی و همچنین وجود فشارخون بالا، دیابت و چربی خونِ پیش از بارداری، تعدیل شدند.
یافتههای مطالعه به شرح زیر است:
· هر پنج عارضه عمده بارداری بهصورت مستقل با افزایش معنادار خطر درازمدت بیماری شریان محیطی (PAD) مرتبط بودند.
· دیابت بارداری با بیشترین میزان خطر همراه بود و احتمال ابتلای به PAD را تا ۳۰ الی ۴۶ سال پس از زایمان، تقریباً چهار برابر افزایش داد (نسبت خطر تعدیلشده یا aHR:۳.۸۳).
· بهدنیا آوردن نوزاد کوچکتر از سن بارداری (SGA) با ۷۴ درصد افزایش خطر PAD مرتبط بود (aHR:۱.۷۴).
· زایمان زودرس و سایر اختلالات فشارخون در بارداری، هرکدام با حدود ۶۰ درصد افزایش خطر PADهمراه بودند (aHRبهترتیب: ۱.۵۸ و ۱.۶۱).
· پرهاکلامپسی با ۲۸ درصد افزایش خطر درازمدت PADمرتبط بود (aHR:۱.۲۸).
· زنانی که چندین عارضه بارداری را تجربه کرده بودند، در مقایسه با کسانی که تنها یک عارضه داشتند، خطر بالاتری برای ابتلا به PADبهصورت پیشرونده داشتند.
· تحلیلهای مقایسهای بین خواهران نشان داد که این ارتباطات تا حد زیادی مستقل از عوامل ژنتیکی، محیطی یا خانوادگی مشترک هستند که از وجود یک پیوند مستقیم احتمالی بین عوارض بارداری و خطر آتی PADپشتیبانی میکند.
نویسندگان اذعان داشتند که محدود بودن این مطالعه به کشور سوئد، ممکن است بر قابلیت تعمیمپذیری یافتهها تأثیر بگذارد. علاوه بر این، PADاز طریق کدهای تشخیصی شناسایی شد که احتمال برخی طبقهبندیهای نادرست را ایجاد میکند.
در مجموع، این یافتهها نشان میدهد که عوارض نامطلوب بارداری ممکن است شاخصهای اولیهای برای بیماریهای عروقی در آینده باشند. پژوهشگران توصیه کردند که زنان با سابقه عوارض عمده بارداری، تحت ارزیابی زودهنگام خطر قلبی-عروقی، استراتژیهای پیشگیرانه و پیگیریهای طولانیمدت قرار گیرند تا به کاهش خطر PADو سایر بیماریهای قلبی-عروقی کمک شود.
منبع:
https://medicaldialogues.in/obstetrics-gynaecology/news/adverse-pregnancy-outcomes-linked-to-higher-long-term-peripheral-artery-disease-risk-study-176304